Hortense Brounts
Vastetied

’t Is weer vaste.
Höb geer al get devaan gemèrk? Iech neet. Dao weurt euveral gegete en gedroonke. Veer goon gewoen euze gaank, wie altied. És veer al vaste, daan is dat umtot veer e paar kilo kwiet wèlle.

Veur eus eige dus.
Wie iech e klein keend waor, waor dat toch get anders. Op de ierste plaots leep ederein op Asselegoonsdeg mèt ’n assekruiske op ziene väörkop roond. Iech mein miech zelfs te rappelere tot veer mèt de ganse sjaol nao de kèrk gónge. De pestoer moot pijn aon zienen doum gehad höbbe aon ’t ind vaan d’n daag. Dat waor ouch wel e bitteke te zien aon de kruiskes die heer zat. ’t Liekende mier op ’n zwarte veeg. Es-ofste diech neet good gewasse hads.

Wijer hadde veer thoes e vastetrömmelke. ’t Waor gewoen ’t trömmelke boe-in veer thoes altied de bunekes bewaorde, meh in de vastetied woort dat opins ’t vastetrömmelke. En stoont ’t – in plaots vaan op d’n dressoir – bovenop de radio. Zoe brojneg veerkenteg keske mèt drei zenders, de Regionale en twie Hollandse. En dee radio hóng hiel hoeg aon de moer bove deen dressoir. Zoe hoeg tot veer, de kinder, neet draon kóste. Want… in de vastetied woort neet gesnóp.

Alle snóp góng in dat trömmelke. Es eine jaoreg waor op sjaol en in de klas oetdeilde, daan mós dat mèt nao hoes, in ’t trömmelke. Allein op zoondeg mochte veer us get pakke. Dat voonte veer netuurlek neet zoe leuk. Veer wouwe ouch doordeweeks wel ins e buneke.

Dus… Wie Ma ’ne kier kemissies veur ’t ete waor doen, en mie jongste zusterke en iech allein thoes waore… höbbe veer mèt euzen twieje ’ne stool gepak en dee veur d’n dressoir gezat. Zien op d’n dressoir gekledderd en höbbe stiekem ’t trömmelke gepak. Iech rappeleer miech nog tot veer ’t bekans neet ope kraoge vaan d’n ambras. En aoch, wat zaot dao väöl lekkers in. V’r kóste gein käös make.

Ojoj… dao hoorte v’r al wie Ma de sleutel weer in de väördeur staok. Veer móste us spooje veur op de baank te koume. Meh wie ze in kaom, zaote veer mèt eder ’nen dikke knab in euze moond en mèt nog ’n hamfel bunekes dudelek ziechbaar in eus tesse, mèt roej köp same in ei book te leze. Ze bekeek us ins en zag: “Wat gezèlleg is ’t hei. G’r zeet leef kinder”, en ze leep de keuke in um de kemissies oet te pakke.

Oongeluifelek, meh ze had niks gezeen.
Veer knawwelde zoe gaw es veer kóste deen dikke knab nao binne en griemelde ins tegenein. Wie Ma weer de kamer inkaom, zag ze: “Umtot geer zoe braaf zeet vemiddeg, maag g’r uuch vendaog ouch get oet ’t trömmelke pakke.” Veer waore gans verpópzak. En v’r voolte us ouch e bitteke sjöldeg. Meh veer dachte ouch tot veer mer beter kóste doen es-of niks gebäörd waor. Dus sprónge veer vaan de baank en klummelde op de stool – dee dao nog stoont – en toen op d’n dressoir.

Wie veer dao mèt euzen twieje stoonte, zag ze: De bunekes die geer in eur tes höb, kint g’r noe weer trökdoen. En dat trömmelke maag g’r miech geve. Dat krijg ’n ander pläötske. Op dees meneer goon miech de steul en d’n dressoir nao d’n hasjemedeie.” ’t Trömmelke kaom vaanaof dat momint allein nog mer op zoondeg oet.

Boe vaandan weet iech tot op vendaog nog neet.

Els Ottenheym (01.11.2007) - Lees wijer
Phil Dumoulin (29.12.2007) - Lees wijer
Peter Reijnders (22.01.2008) - Lees wijer
Richard Jongen (19.02.2008) - Lees wijer
Hortense Brounts (09.04.2008) - Lees wijer
Roelf Welkenhuizen (20.06.2008) - Lees wijer
Mgr. Fons Kurris - Lees wijer
Roger Weijenberg - Lees wijer
Els Ottenheym - Lees wijer
Els Ottenheym - Lees wijer
Iwan Bruijnzeels - Lees wijer
Twajn Weijenberg - Lees wijer
Hortense Brounts - Lees wijer
Roelf Welkenhuizen - Lees wijer
Jef Loontjens - Lees wijer
Lei Bovens - Lees wijer
Lei Bovens - Lees wijer
Els Ottenheym - Lees wijer
Patrick van de Weijer - Lees wijer
Hortense Brounts - Lees wijer
Peter Schrijen - Lees wijer
Ingrid Olivers - Lees wijer
Elly Theunissen - Lees wijer
Fabrizio Bongers - Lees wijer
Hortense Brounts - Lees wijer
Frans Tomassen - Lees wijer
Frans Budé - Lees wijer
Will Wintjens - Lees wijer



Digi-Dictionair
Agenda

Copyright © 2013 Veldeke Krink Mestreech